پرتو- سپاهیان اسلام در جنگ نهاوند، به سال ۲۱ ه.ق./ ۶۴۲ م. شاهنشاهی ساسانی را برانداخت و از آن پس تا تشکیل نخستین حکومت های ملّی- ایرانی، «ایران» برای دویست سال استقلال خود را از دست داد. در این مدت ایران جزو سرزمین های خلافت اسلامی بود و در نواحی مختلف آن فرمانروایان عرب از جانب خلیفه حکومت می کردند.

 شنبه، ۱۸ خرداد ۱۳۹۸
 0
نسخه قابل چاپ
طاهریان، آعاز سرپیچی ایرانیان و تشکیل دولت های محلی

طاهریان1 نخستین سلسله ایرانی است که از اطاعت کامل خلفای «بغداد» سر پیچید و به تشکیل دولتی محلّی و تا اندازه زیادی مستقل در «خراسان» توفیق یافت. طاهریان از خاندان امیران و سرداران ناحیه ای در نزدیکی «هَرات» به نام پوشَنگ یا فوشَنج بودند و در مبارزات ابومسلم برای روی کار آوردن بنی عبّاس شرکت داشتند. 

در اختلاف بین امین و مأمون، پسران هارون الرّشید، طاهر، پسر حسین جانب مأمون را گرفت و در جنگی که علیّ بن عیسی بن ماهان، سردار امین، در‌ «ری» بر ضدّ مأمون به راه انداخت، طاهر بن حسین او را شکست داد و کشت. هنگامی که مأمون به خلافت رسید، به پاس این خدمات، طاهر را برای پاسداری از امنیّت شهر، شُرطه بغداد کرد و چند سال بعد حکومت خراسان را به او داد.
پس از طاهر جانشینان او 50 سال حکومت «خراسان» را داشتند و در «بغداد» نیز با نفوذ بسیار، چندی در مقام شُرطه بودند. معروف ترین امیر طاهریان، پس از طاهر ذوالیمینین، عبدالله بن طاهر بود.

آخرین امیر طاهریان، محمّد بن طاهر، به دست یعقوب لیث صفّار زندانی شد. وی پس از مرگ یعقوب آزاد گردید و دوباره به مقام ریاست شهربانی «بغداد»رسید؛ امّا دیگر نتوانست حکومت خراسان را به دست آورد.

 

 

1.طاهریان (205-259 ه.ق./ 820-872 م.)

 

 

 

*برگرفته از: راسخون

*گردآوری : سوسن بیانی


مطالب مرتبط