پرتو- بسیاری از والدین که هم تجربه پرورش دختربچه ها و هم پسربچه ها را داشته اند، معتقدند که تعامل با کودکان پسر و مراقبت از آن ها سه برابر انرژی و زمان بیشتری را طلب می کند! اما واقعیت چیست؟

 پنجشنبه، ۲۳ خرداد ۱۳۹۸
 0
نسخه قابل چاپ
تربیت کودکان پسر و دختر؛ کدام یک دشوارتر ؟

این پرسش که تربیت و نگهداری از کدام جنس (دختر و یا پسر) برای والدین سخت تر خواهد بود، همواره یکی از چالشی ترین بحث های ممکن است و برای پاسخ به آن باید فاکتورهای متفاوتی را مد نظر داشت که در ادامه شماری از آن ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

بسیاری از والدین که تجربه پرورش دختربچه ها و هم پسربچه ها را داشته اند، معتقد هستند که تعامل با کودکان پسر و مراقبت از آن ها سه برابر انرژی و زمان بیشتری را طلب می کند!

Sharon O'Donnell مادر سه فرزند پسر و همچنین نویسنده کتاب "خانه تستوسترون" می گوید: در خانه ای که سه پسربچه زندگی می کنند باید به دعوا، سر و صدا و بازی های ویدئویی عادت کنید. با این حال نمی دانم که تا چه حد بیشتر صبوری خواهم کرد. این در حالی است که والدین دختربچه ها باید با مسائل دیگری دست و پنجه نرم کنند. شیطنت، دعوا، بحث و شلوغی های مختص کودکان پسر، جای خود را به دغدغه  لجبازی، مدلگرایی و تمایل بیشتر به حضور در جمع خواهند داد.

البته Michael Gurian روان درمانگر خانواده و نویسنده کتاب "Nurture the Nature" معتقد است که نمی توان درجه سختی متفاوتی میان تربیت و پرورش کودکان دختر و پسر لحاظ کرد و نگهداری از هر کدام آن ها چالش های ویژه خود را خواهد داشت.

David Stein استاد روانشناسی دانشگاه ایالتی ویرجینیا می گوید: هر کودک یک هویت مستقل است و تیپ شخصیتی ویژه او مسیر زندگی متفاوتیش را چه در دوران خردسالی و چه در تمام طول آینده مشخص می کند. البته باید توجه داشت که فاکتورهای محیطی (شامل والدین و دیگر مربیان تربیت و پرورش کودک) نیز نقش مهمی دارند. قطعا تفاوت هایی در شیوه تربیت صحیح کودکان دختر و پسر از همان بدو تولد وجود خواهد داشت. شاید ملموس ترین این تفاوت ها طرز برخورد والدین و اطرافیان با نوزادان دختر و پسر باشد. همان گونه که با دختربچه ها توام با ملایمت بیشتری رفتار می شود و پسربچه ها را با حساسیت کمتری بار می آوریم.

Leonard Sax روانشناس آمریکایی در کتاب خود به نام "پسران سر گردان" به نکته ای مهم اشاره کرده است: واقعیت این است که قدرت ذهنی هر کدام از دو جنس در زمان متفاوتی از دیگری تکامل می یابد و بدین ترتیب می توان گفت که روند رشد آن ها نیز متمایز از هم خواهد بود. والدین هم به همین علت استراتژی های تربیتی مختلفی را برای پرورش کودکان پسر و دختر در نظر می گیرند، چرا که مغز آن ها از ابتدای تولد به گونه ای مشابه سیم کشی نشده است!

تربیت و پرورش کودکان پسر در مقابل دختر؛ کدامیک دشوارتر است؟

حال به راستی تربیت و آموزش به کودکان دختر دشوارتر است و یا کودکان پسر؟ برای آن که بتوان به این سوال پاسخ درستی داد، سطح دشواری را به صورت موضوعی بررسی خواهیم کرد.

انضباط ؛
کدامیک سخت تر است؟ کودک پسر

چرا این طور به نظر می رسد که پسر بچه ها توجه کمتری در مقایسه با دختر بچه ها به صحبت های والدین خود دارند؟ شاید متعجب شوید اما علت این است: توجه پسرها پایین تر است و کودکان دختر بهتر از پسرها می شنوند!

شنوایی دختربچه ها به گفتارهایی که لحنی تبعیض آمیز دارند بسیار حساس تر است و مراکز کلامی مغز آن ها نیز سریع تر از پسربچه ها رشد می کند. این موضوع بدین معناست که کودکان دختر می توانند واکنش بهتری به دستورات تربیتی و انضباطی مانند "آن کار را انجام نده" و یا "حواست به صحبت هایت باشد" نشان دهند.

به نظر Gurian، متدهای تربیتی مورد استفاده والدین در مورد کودکان پسر باید مقداری صریح تر و همین طور شدیدتر باشد. برای نمونه ، تکنیک گوشه نشانی درباره آن ها بهتر جواب خواهد داد. کودکان پسر چندان به مهارت های کلامی وابسته نیستند و معمولا بدون فکر قبلی وارد عمل می شوند.

این تفاوت های تکاملی بیشتر به اشتباهات تشخیصی منتهی می شوند. برای نمونه ، به ازای هر یک کودک دختر، پنج کودک پسر مبتلا به اختلالات رفتاری- روانی مانند بیش فعالی، اختلال دو قطبی و اختلال کمبود توجه تشخیص داده می شوند.

کودکان پسر به فرصت های بیشتری برای تخلیه انرژی نیاز دارند، اما در مقابل باید تحت محدودیت های سختگیرانه تری نیز پرورش یابند. دکتر David Stein در کتاب "Unraveling the ADD/ADHD Fiasco" این موضوع را به خوبی موشکافی کرده است.

امنیت و سلامت بدنی
کدامیک سخت تر است؟ کودک پسر

تمایل شدید به مشارکت در بازی هایی که نیازمند فعالیت فیزیکی هستند و یا حتی کشتی گرفتن پسربچه ها با هم درست پس از صرف شام، برای والدینی که کودک پسر دارند بسیار آشنا است.

  به باور روانشناسان کودک، پسربچه ها شخصیتی غیرقابل کنترل و بی قانون دارند. همین مورد سبب می شود که والدین برای تربیت صحیح آن ها نیازمند صرف زمان و انرژی بسیار بیشتری باشند. خطرپذیری و حرکات خطرناک، مراکز احساس لذت در مغز پسرها را فعال می کند که این مورد نیز خود دلیلی محکم در راستای توجه دقیق تر به حرکات و انتخاب های یک کودک پسر خواهد بود.

دکتر Wendy Mogel در کتاب " "The Blessing of a Skinned Knee توضیح می دهد که باید بستر اکتشاف و خودسازی را در اختیار کودکان قرار داد. این کار منتج به ساخت شخصیت، اعتماد به نفس و انعطاف پذیری بیشتر در شرایط ویژه می شود.

پسربچه ها به صورت غریزی و در قالب بخشی از روند تکامل خود، هویت هایی ریسک پذیر را به نمایش می گذارند و بهتر است که والدین این احساس را در آن ها کنترل کنند. در مقابل ، دختربچه ها چندان ریسک پذیر نیستند و نیازمند تشویق بیشتر برای پذیرش خطر (البته در حالت تعادل) خواهند بود.

برقراری ارتباط
کدامیک سخت تر است؟ نخست کودک پسر و سپس کودک دختر

از همان ابتدای تولد، دختربچه ها علاقه بیشتری به برقراری ارتباط با رنگ ها و اجسام محیط پیرامون خود دارند. این موضوع درباره حالات مختلف چهره والدین و اطرافیان نیز صدق  می کند.

این در حالی است که یک پسربچه توجه بهتری به حرکات خواهد داشت. به عقیده دکتر Sax ؛ این تفاوت ها را در نقاشی های آن ها نیز می توان به خوبی مشاهده کرد. برای نمونه ، کودک دختر تمایل بالاتری به استفاده از رنگ های متنوع در نقاشی های خود دارد. در مقابل ؛ کودک پسر اجسامی را نقاشی می کند که قابلیت حرکت دارند مانند ماشین و چندان هم بر رنگ آمیزی تمرکز نخواهد داشت.
در واقع دخترها شخصیتگرا و پسرها عملگرا هستند. بدین ترتیب ، کودکان دختر ارتباط بهتری با عملکردهای احساسی، تشخیص حالات چهره و لحن صدا برقرار می کنند. این ویژگی ها تاییدی بر تاخیر یادگیری مکالمه در پسربچه ها خواهد بود. آن ها در ابتدا دایره واژگان محدودتری دارند و با دشواری بیشتری قادر به برقراری ارتباط میان عواطف و کلمات هستند و دیرتر از دختر بچه ها حرف زدن را شروع می کنند.

علاوه بر موارد فوق، Gurian اشاره می کند که مدت زمان ایجاد ارتباط چشمی از جانب پسربچه ها کمتر از کودکان دختر است و به همین علت ممکن است والدین تصور کنند که فرزند آن ها دچار مشکل است اما باید بدانیم که این مسئله ای کاملا طبیعی است و ناشی از تفاوت های ذهنی میان دو جنس زن و مرد است.

نکته مهمی که وجود دارد، سن بحرانی برقراری ارتباط در دختربچه ها است. چالش هایی که از آغاز تولد سر راه کودکان پسر قرار دارد، درباره دختر بچه ها از هشت سالگی به بعد شروع  می شود. در واقع والدین باید از این سن توجه بیشتری به نیازهای روانی دختر خود داشته باشند. زیرا دخترها معمولا انرژی زیادی را صرف تفکر درباره رویدادهای محیط اطراف، صحبت های دیگران و چرایی آن ها می کنند که می تواند در صورت عدم مدیریت صحیح والدین، منجر به تضعیف روابط اجتماعی در کودکان دختر شود.

 این درس را از دست ندهید:
در مغز زنان چه می گذرد؟ چرا خانم ها بیش از مردان حرف می زنند؟

اعتماد به نفس
کدامیک سخت تر است؟ کودک دختر

توسعه یک تصویر ذهنی سالم برای هر کودکی از اهمیت زیادی برخوردار است. به گفته دانشمندان از آن جا که جنس مونث بیش از جنس مذکر مردمگرا است (موضوع بحث تایید و یا نفی این جمله نیست، بلکه تنها به باورهای رایج جامعه اشاره می شود) ، اعتماد به نفس پایین تر و امنیت روانی کمتری را نیز تجربه می کند.

Jenn Berman روان درمانگر خانواده از کالیفرنیا و نویسنده کتاب "The A to Z Guide to Raising Happy, Confident Kids" این مسأله را به گونه ای جالب توضیح داده است: فشارهای فرهنگی در جوامع کنونی مسبب انزوای هر چه بیشتر خانم ها شده اند. در واقع از جنس مونث انتظار می رود که نیازها و خواسته های دیگران را به اولویت های خود ترجیح دهد و تا جای امکان در جایگاه شخص تقاضاکننده قرار نگیرد. این روند مخرب پس از مدتی کوتاه و حتی در دختربچه ها تبدیل به واکنشی خودکار می شود و ناخودآگاه اعتماد به نفس را از بین می برد.

درس خواندن
کدامیک سخت تر است؟ بیشتر کودک پسر

اگر بخواهیم نگاهی به عملکرد کودکان دختر و پسر در محیط مدرسه و در سنین پایین داشته باشیم. تربیت و پرورش پسربچه ها با چالش های بیشتر همراه خواهد بود. قابلیت های حل مسأله، مدیریت خود، دقت، استفاده از مهارت های کلامی و همچنین حرکتی درباره کودک پسر، دیرتر از کودک دختر تکامل می یابند.
تنها حیطه ای که ممکن است دختربچه ها در آن ضعیف تر عمل کنند، یادگیری فضایی مانند دانش هندسه است. علت این موضوع نیز می تواند در ارتباط با عملکرد قسمت هایی از مغز باشد که برای پردازش ادراک فرد از مفاهیم فضایی اختصاص یافته اند. 

برگرفته از سوادزندگی


مطالب مرتبط