پرتو- فراوانی اَللی عبارت است از نسبت اَلل های مختلف یک ژن در جمعیت.

 دوشنبه، ۰۳ تير ۱۳۹۸
 0
نسخه قابل چاپ
تنوع ژنتیکی درون جمعیت ها

تنوع ژنتیکی درون یک جمعیت1شامل تنوع اَللی و فراوانی اَلل2 های افراد تشکیل دهنده آن جمعیت است و خزانه ژنی جمعیت را پدید می آورد. فراوانی اَللی عبارت است از نسبت اَلل های مختلف یک ژن در جمعیت.

حوضچه ژنتیکی عبارت است از مجموع کل اَلل های موجود در گامت های تولید شده توسط یک جمعیت. فراوانی نسبی اَلل های یک جمعیت به واسطه انتخاب طبیعی، پدید های تصادفی مثل رانش ژنتیکی و مهاجرت افراد به درون جمعیت در طول زمان تغییر می کند. از دست رفتن اَلل ها در جمعیت های کوچک و منزوی، مورد توجه و نگرانی زیست شناسان حفاظت است.

زیست شناسان حفاظت علاوه بر تنوع و فراوانی اَلل ها، به نحوه توزیع تنوع و ساختار آن در زمان و مکان علاقه مندند. علل پیدایش ساختار و عواملی که بر توزیع مکانی تنوع ژنتیکی یک جمعیت مؤثرند، از دیدگاه مدیریت جمعیت حائز اهمیت است. زیرا در برنامه های مدیریت سعی بر این است که عواملی که باعث کاهش تنوع می شوند، حذف شده و یا به حداقل برسند.

ژنتیک جمعیت، شاخه ای از علم ژنتیک است که رفتار، خصوصیات، فراوانی و تعامل ژن ها را در یک جمعیت (که افراد آن یک حوضچه ژنتیکی مشترک دارند) مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد.

 

 

 1. جمعیت از نظر ژنتیکی عبارت است از گروهی از موجودات یک گونه که با یکدیگر آمیزش پیدا می‌کنند. 

2. اَلل در حقیقت ژن کنترل‌کنندۀ یک صفت است که در یک جایگاه مشخص روی کروموزوم قرار گرفته.

 

 

*برگرفته از: مبانی زیست شناسی حفاظت/ دکتر منصوره ملکیان - دکتر محمود رضا همامی

*گردآوری: سوسن بیانی